KADININ ŞAHİTLİĞİ ÜZERİNE

Orhan ÇEKER

Modernizmin etkisiyle İslamî hükümler nassların da hududu aşılarak yoruma tabi tutulmuş ve aslında İslam’ın öngördüğü hüküm, İslam’ın değilmiş ya da İslam’da yokmuş gibi gösterilmeye çalışılmıştır. Bu gayretin temelinde İslam’ı savunamama acizliği ya da kompleks bulunmaktadır. Batı genelde İslam’ı, tümünü red anlamında tenkide tabi tutmuş, bu tenkid de yukarıdaki biçimde kimi İslamî çevrelerde az veya çok etkili olmuştur. Tabii ki yapılan tenkidler İslam’ın tümüne karşı değil, cüzlerine karşı yapılmış gibi gösterilmiş, gerçekte ise tümü hedefe konmuştur. Bu cüzler kadın hakları, kölelik, kısas... gibi konular olmuştur. Kadın hakları meyanında da mirasçılığı, tesettürü, şahitliği, cariyelik, erkeklere göre genelde arka planda yer alması... konuları ileri sürülmüştür.

Kadının şahitliğinin ne yapıp yapıp erkeğin şahitliği ile aynı konuma getirilmesi için olmadık yorumlara gidilmiş ve netice, murad-ı İlahî’ye de ters düşecek noktalara vardırılmıştır.

İslam, hakkın kesinkes sağlam delillerle isbatlanmasını esas almıştır. Bunu göz önünde bulundururken de işi isbat zorluğuna vardırıp ters taraftan hakkın yerde kalmasına da fırsat vermemiştir. Yeri gelir tek kadının, yeri gelir iki kadının şahitliği yeterli kabul edilmiştir. Fakat normal hallerde müdayene (Bakara: 282) ayetinde olduğu gibi iki kadının şahitliğinin yanısıra bir erkek şahidin bulundurulması şart görülmüştür. İşte burada kadının şahitliğinin erkeğin şahitliğinin yarısına denk kabul edilmesi birçok münakaşayı beraberinde getirmiştir.