ENGLISH Anasayfa  |  Editörden  |  Biz Kimiz?  |  Yayın İlkeleri  |  Sayılar  |  Abone  |  Linkler  |  Bize Yazın
MAKALELER:
Halit Çalış: TEBERRU EHLİYETİ BAĞLAMINDA KADININ MALÎ ÖZERKLİĞİNİN ERKEĞİN İZNİNE BAĞLANMASI
Osman Güner: TARİHSEL SÜREÇTE SÜNNETİN BAĞLAYICILIĞI OLGUSUNA BUHÂRÎ’NİN FIKHU’L-HADÎSİ ÖZELİNDE BİR BAKIŞ
Metin Yılmaz: İSLÂM TARİHİNİN İLK DÖRT ASRINDA KURUMSAL İŞ BİRLİKTELİĞİNE BİR ÖRNEK: MUHTESİB-POLİS DAYANIŞMASI
Bahattin Dartma: KUR’ÂN’IN SES, SÖZ, ANLAM UYGUNLUĞU
Yavuz Köktaş: ŞÂTIBÎ’NİN HADÎS VE SÜNNET ANLAYIŞI
Gıyasettin Arslan: TÜRKÇE KUR’AN MEALLERİNDE “MİN” HARFİNİN AKTARIM PROBLEMİ
Şaban Haklı: İBN SÎN FELSEFESİNDE “FÂİL NEDEN”İN (ETKİN NEDEN), NEDENSELLİK SORUNU AÇISINDAN İNCELENMESİ
Celaleddin Çelik: SOSYAL EŞİTSİZLİK İLE DİNÎ YAŞAYIŞ ARASINDAKİ ETKİLEŞİME SOSYOLOJİK BİR YAKLAŞIM
Şahin Efil: PARAPSİKOLOJİK FENOMENLER ÜSTÜNE BİLİMSEL VE FELSEFÎ BİR SORUŞTURMA
Robert W. Crapps Çeviri: Ali Ayten: PSİKANALİZ VE DİN
Mervyn Hiskett Çeviri: Kadir Özköse: BATI AFRİKA’DA KÂDİRİYYE TARİKATI MENSUPLARININ ISLAHAT HAREKETLERİ
Ahmed Muhtar Ömer Çeviri: Ömer Kara: MORFOLOJİK (SARFÎ) VE LEKSİKOLOJİK (MU’CEMÎ) DELÂLETLER ARASINDA ESMÂ-İ HÜSNÂDA TERÂDÜFÜN NEFYİ [ve FURÛKUN İSBÂTI]
 
ARAŞTIRMA NOTLARI:

Mustafa Tekin: OSMANLI’DA ULEMADAN AYDINA DÖNÜŞÜM SÜRECİ -SOSYOLOJİK BİR YAKLAŞIM-

Abdullah Feyzi Kocaer: İHTİSASIN ÖNEMİ VE HADİS KONUSUNDAKİ BİR MAKALENİN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

 
NOSTALJİ:

Fuad Köprülü: İSLÂM SÛFÎ TARÎKATLERİNE TÜRK-MOĞOL ŞAMANLIĞININ TE’SİRİ

  makaleler


ŞÂTIBÎ’NİN HADÎS VE SÜNNET ANLAYIŞI

Yavuz KÖKTAŞ

Şâtıbî (ö. 790/1388), İslam düşünce geleneğinde önemli bir mevkii işgal etmektedir. Şâtıbî, el-Muvâfakât fî usûli’şerî’a adlı eseriyle usûl-i fıkıh geleneğine; el-İ’tisâm adlı eseriyle de bid’atın nasıl anlaşılması gerektiğine önemli katkılar sağlamıştır. Câbirî’ye göre İbn Rüşd’ün felsefede, İbn Haldûn’un tarihte yaptığını Şâtıbî usûl-i fıkıhta yapmıştır.[1] Şüphesiz bunun altında yatan temel sebep Şâtıbî’nin usûl-i fıkıhta makâsıdu’ş-şerî’aya yaptığı vurgudur. Bu vurgu öyle sarsıcıdır ki, mesela Musa Carullah’ı başka usûl-i fıkıh eseri kabul etmemeye sevk etmiştir.[2]

Şâtıbî’nin makâsıdu’ş-şerî’a bağlamında ortaya koyduğu görüşler günümüzden bakıldığında üç şekilde yorumlanmıştır:

a. Şâtıbî, makâsıd teorisiyle nassçı geleneğin karşısında yer almıştır.

b. Şâtıbî, makâsıd teorisiyle lâfızcı usûl-i fıkıh geleneğinin karşısında olmuştur.

c. Şâtıbî, bu teorisiyle nassçı Şâfiî geleneğinin karşısında yer almıştır.

Şâtıbî’nin makâsıd teorisinin usûl-i fıkıhtaki yeri ve nassçılık karşısındaki konumu geniş araştırmaların konusu olmakla birlikte[3] bizim bu çalışmayı yapmaktaki amacımız onun hadîs/sünnet düşüncesine bakışıdır. Bizi böyle bir çalışmaya iten sebepler şunlardır:

a. Şâtıbî’nin, makâsıd teorisiyle hadîs/sünneti anlama arasındaki ilişki nasıldır? Diğer bir ifadeyle makâsıd teorisini hadîs/sünneti anlamaya nasıl uygulamaktadır?

b. Şâtıbî, hadîs konusunda gelenekten farklı mı düşünmektedir? Şâtıbî’de hadîs-sünnet ilişkisi nasıldır? Şâtıbî’ye göre hadîs ve sünnet farklı şeyler midir?

c. Şâtıbî’ye göre sünnet kaç çeşit anlamda kullanılmaktadır? Sünneti Hz. Peygamber’in dışında başka materyallerden elde etmek mümkün müdür?

d. Şâtıbî’ye göre sünnetin Kur’an karşısındaki konumu nedir? Şâtıbî, bu konuda yeni düşünceler geliştirmiş midir?


[1] Câbirî, Arap-İslam Kültürünün Akıl Yapısı, (çev. Burhan Köroğlu, vd.), İstanbul, 2000, s. 667. Câbirî’ye göre bu üç şahsiyete epistemolojik açıdan bakan bir araştırmacı için onları bir araya getiren şey, aynı seviyede bir rasyonalist olgunluk içinde olmaları, yani akılcı yenileme ve yaratıcılık alanında aynı derecede bulunmalarıdır. Dolayısıyla Câbirî için Şâtıbî’nin önemi sırf makâsıda vurgu yapmasında değil, ayrıca onu akıl ile temellendirmesinde yatmaktadır.

[2] Musa Carullah, “el-Muvâfakât Neşrine Ait Bir-İki Söz”, [Şâtıbî, el-Muvâfakât: İslamî İlimler Metodolojisi mukaddimesi], (çev. Mehmet Erdoğan), İstanbul, 1990, I, XXIII.

[3] Bkz. Muhammed Hâlid Mes’ûd, İslâm Hukuk Teorisi, (çev. Muharrem Kılıç), İstanbul, 1997, s. 1978-276; Câbirî, Arap-İslam Kültürünün Akıl Yapısı, s. 667-680; Mehmet Erdoğan, “Kur’an’da Ahkâm Âyetleri İle İlgili Küllîlik Cüz’îlik Dengesi (Şâtıbî Örneği)”, [İslâm Düşüncesinde Yeni Arayışlar I içinde], İstanbul, 2001, s. 19-55; ayrıca makâsıd teorisiyle ilgili tartışmalar için bkz. Tâhir b. Âşûr, İslam Hukuk Felsefesi, (çev. Vecdi Akyüz-Mehmet Erdoğan), İstanbul, 1988, s. 81-331; Ahmet Yaman, “İslâm Hukuk İlmi Açısından Makâsıd İctihadının ya da Teleolojik Yorum Yönteminin İlkeleri Üzerine”, Marife (2002) 2: 1, s. 25-53; İhsan A. Bagyb, “Klasik İslam Hukuk Teorisi’nde (Fıkıh Usûlünde) Maslahat Meselesi”, (çev. Şükrü Selim Has), Marife (2003) 3: 1, s. 155-165.