Ebû
Abdillah, Muhammed b. Ali b. el-Hasen b. Bişr
daha çok el-Hakîm et-Tirmizî lakap ve
nispetiyle meşhur olmuştur.
Onun geride bıraktığı eserler incelendiğinde,
müfessir, muhaddis, fakîh, mütekellim, sûfî,
mütefekkir, dilci, müctehid gibi çok yönlü
bir âlim olduğu görülmektedir.
Hakîm’in
hayatının son dönemi hariç, dışa dönük yönü
ile ruhi yönüne ait kısa bilgiler verdiği Büdüvvü
(Bed’ü) Şe’n adlı bir risalesi
bulunmaktadır. Bu küçük risale, bilebildiğimiz
kadarıyla ilk tafsilâtlı sûfî
otobiyografisidir. Ancak bu risaleye rağmen, pek
çok âlim gibi onun hayatı hakkında da etraflı
bilgi bulunmamaktadır. Biyografisinden bahseden
kaynaklar, genellikle Sülemî’nin verdiği
birkaç satır bilgi ile bazı sözlerini
vermekten öteye geçmemektedir. Bundan başka
Radtke, sakin bir hayatı olmayan Hakîm’in 65
yaşındayken 6 çocuğunun olduğunu tespit etmiştir.
Kaynaklarda
doğum tarihi hakkında bilgi verilmeyen Hakîm’in
h. III. asrın başlarında doğduğu tahmin
edilmektedir. Onun vefat tarihi hakkında ise, h.
255-320 arasında değişen birbirinden farklı
tarihler verilmektedir. Hakîm hakkında, al-Hakîm
at-Tirmidî isimli doktora tezi hazırlayan
Radtke,
Tirmizî’nin Hayatı kısmında (s.1-38)
hayatıyla ilgili mevzuları tafsilatlı bir şekilde
ele almaktadır. Radtke, Avrupa’da yapılan çalışmalarda
muhtemel vefat tarihi olarak verilen 285/898
tarihinin temel hiçbir kaynakça doğrulanmadığını
ifade ettikten
sonra, hem Hakîm’in kendi eserlerinden, hem de
tabakat kitaplarından faydalanarak kronolojisini
ortaya koymaya çalışmıştır. O, İbn
Hacer’den Tirmizî’nin 285/898 tarihinde Nîsabur’a
gelip hadis dersi verdiğini, 318/930’da el-Enbârî’nin
ondan hadis dinlediğini ve bunun doğal sonucu
olarak 90 yaşlarında yaklaşık 320/932 yılında
vefat ettiği
bilgisini naklederek, bu habere göre, onun bu
tarihlerde vefat etmiş olması gerektiğini
bildirmektedir.