ENGLISH Anasayfa  |  Editörden  |  Biz Kimiz?  |  Yayın İlkeleri  |  Sayılar  |  Abone  |  Linkler  |  Bize Yazın
MAKALELER:
Servet Bayındır: BANKA MEVDUAT HESAPLARININ İSLÂM HUKUKU AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ
Mirza Tokpınar: KUR’ÂN’I ANLAMADA HADİSLERDEN YARARLANMANIN GEREKLİLİĞİ ÜZERİNE (el-Bakara Sûresi 286. Ayet Örneği )
Muammer İskenderoğlu: İSLAM VE HIRİSTİYAN DÜŞÜNCESİNDE ÂLEMİN EZELİLİĞİ TARTIŞMALARI ÜZERİNE
Muharrem Kılıç: HUKUKÎ GÖRÜŞ AYRILIKLARI (İHTİLÂF) VE HİLAFA RİAYET (MÜRÂÂTÜ’L-HİLÂF) İLKESİ KONUSUNDA ŞÂTIBÎ’NİN YAKLAŞIMI
Hikmet Akdemir: “KUR’AN-I KERİM VE TÜRKÇESİ” ADLI ÇEVİRİYE DAİR BAZI DEĞERLENDİRMELER
Vejdi Bilgin: GELENEK VE DİN: TÜRKMENİSTAN’IN DİNÎ HAYATINDA GELENEĞİN ROLÜ
Cemal Ağırman: TECRÎD-İ SARÎH’İN İLK ÜÇ CİLDİ BAĞLAMINDA AHMED NAÎM’İN ÇEVİRİ METODU, ŞERHÇİLİĞİ, KAYNAK KULLANIMI VE BAZI GÖRÜŞLERİ
Necmeddin Güney: BİLGİSAYAR ORTAMINDAKİ İSLÂMÎ İLİMLER KONULU ARAPÇA PROGRAM VE CD’LER ÜZERİNE
Muhammed Özdemir: TÜRKİYE’DE İSLÂMÎ TOPLUMSAL DURUM VE CİNSELLİK
Peter Antes Çeviri: Süleyman Turan: AVRUPA’DA İSLÂM
 
ARAŞTIRMA NOTLARI:

Adem Efe: EDWARD W. SAİD’İN ORYANTALİZM KİTABINA YİRMİ BEŞ YIL SONRA YENİDEN BAKIŞI

Fikret Karapınar: HAKÎM TİRMİZÎ VE ONA AİT BİR MECMÛ‘A

 
NOSTALJİ:

Hilmi Ziya Ülken: DİN, SANAT VE TARİHÎ MATERYALİZM

  nostalji


DİN, SANAT VE TARİHÎ MATERYALİZM

Hilmi Ziya ÜLKEN

Burada, tarihî materyalizmin pratik sahada ulaştığı müfrit hedefleri şimdilik bir tarafa bırakarak manevî kıymetleri kendi mevzularına göre izah tecrübelerini gözden geçirelim.

Marx, muhtelif eserlerinde dinin materyalist izahını yapmaya çalışıyor. Aynı gözle menşeini, inkişafını ve kendi rivayetine göre yıkılışını anlatıyor. Ona göre, «din halkın afyonudur. Dinin tenkidi her türlü tenkidin ilk şartıdır. İnsan dini yapar, din insanı yapmaz. O, insanî varlığın fantastik tahakkukudur. Dinin kalkması onun hakiki saadetinin icabıdır. Mavera’nın hakikati ortadan kalktıktan sonra, tarihin en büyük işi yeryüzünün hakikatini kurmaktır. Bu sûretle ahiretin tenkidi yeryüzünün tenkidi halini alır. Dinin tenkidi hukukun ve siyasetin tenkidine istihale eder.» (Contribution â la critique de la philosophie du droit de Hegel (1844).

«Din, insanı ruhen fakirleştirir. Bilâkis kültür kuvvetlendikçe din zayıf düşer. (Engels, La situation de l'Angletetre, 1844) - «dini, hâkim olan istihsal ve mübadele tarzına nazaran izah etmelidir.» (Marx-Engels, Ideologie allemande, 1846) «Dini tetkik için mevcut yegâne ilmî usûl materyalist usûldür.» (Marx, Capital) çünkü varlık şuuru tayin eder; iktisadî altyapı ideolojik üst yapıların ve bu meyanda dinin de temelidir (K. M., Contr. â la critique d'ec. politique).

«Dinin preistorik zengin bir muhtevası vardır. Din menfi bir ekonomik temele dayanır.» (M. E., Etudes phil.) -«Muvazenesiz olan insanın tembellik şuurudur. (M. Manuscrit econ. et phil. 1844)

Marx’ın ve tilmizi (öğrencisi) Engels’in din hakkında muhtelif kitaplarında ileri sürdükleri bu fikirler onları takip edenler tarafından daima vecizeler gibi kabul edilmiş ve mahdut etnolojik verileri bu sûretle tefsire çalışmıştır. Fakat, bu cüretli iddialar her iki müellif tarafından bütün devirler ve kavimlerin dinlerine ait yapılmış hiçbir esaslı tetkike dayanmadığı için bir nevi prejugé (önyargı) mahiyetinde kalmıştır. Bu iddialar «sırf din aleyhinde olmak» ve onu kötülemek gayesiyle yapıldığı için objektif ve ilmî karakterden tamamen mahrumdur. İlerde bu fikirlerin nasıl tekzip edildiğine tekrar döneceğiz.[1]


[1] Lucien, Henry, Sur la religion, 1936.