İdeolojilere, dinlere ve mezheplere mensup insanların, tarihî hâdiseleri kendi zaviyelerinden anlayıp değerlendirdikleri ve anlattıkları bilinmektedir. Bugün, müslümanların büyük çoğunluğu tarafından benimsenen Ehl-i Sünnet mezhebi de zamanla, mezhebin genel anlayışına uygun olarak hâdiseleri okuma biçimi geliştirmiştir.

Râşid Halifeler devrinde, -özellikle de Osman ve Ali’nin iktidar yıllarında- önemli sorunlar yaşandığı ve bu dönemde meydana gelen bazı hâdiselerin, daha sonraları siyasî, hukukî ve itikadî tartışmalara yön verdiği bilinmektedir. Her mezhep, bu hâdiseleri kendi anlayışına uygun olarak okumaya çalışmıştır.

Bu çalışmada, Ehl-i Sünnetin tarihî hâdiseleri nasıl okuduğunu anlayabilmek için Râşid Halifelerin dördüncüsü olan Ali b. Ebî Tâlib’in siyasî faaliyetlerinden hareketle bir değerlendirme denemesine giriştik. Öncelikle bağnaz bir mezhebî duruşu, tarihi okuma ve algılamada çağdaş araştırmacının önündeki engellerden biri olarak gördüğümüzü ifade etmek istiyoruz. Diğer taraftan günümüzde ilim adamlarının, asırlar önce yaşamış insanların eylemlerine taraf olma kaygısı taşımaları, anlaşılabilir bir durum değildir. Başta Râşid Halifeler dönemi olmak üzere, geçmişimizi tartışmaktan çekinme refleksi içinde olmamız ve -serbestçe fikir beyan etmekten dolayı- kutsallarımızın zarar görebileceğini düşünmemiz de doğru değildir.