[1] Fıkıh usûlü bilimsel bir disiplin olarak da tanımlanabilir. Bu durumda usûlu’l-fıkh denildiğinde ılmu usûli’l-fıkh, yani şer’î amelî hükümleri elde etmeye yarayan kurallar üzerinde gerçekleştirilen bilimsel faaliyet kastedilmiş olur. Bkz. el-Cuveynî, İmâmu’l-Harameyn Ebu’l-Meâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf, et-Telhîs fî Usûli’l-Fıkh, Tahkîk: M. H. M. Hasen İsmâîl, Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, Beyrut 1424/2003, 7; ez-Zerkeşî, Bedruddîn Muhammed b. Bahâdır b. Abdillâh, el-Bahru’l-Muhît fî Usûli’l-Fıkh, I-iV, Zabt, Tahrîc ve Ta’lîk: M. Muhammed Tâmir, Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, Beyrut 1421/2000, I, 18; eş-Şevkânî, Muhammed b. Alî b. Muhammed, İrşâdu’l-Fuhûl ilâ Tahkîkı Ilmi’l-Usûl, Tahkîk: Ebû Mus‘ab Muhammed Saîd el-Bedrî, Muessesetu’l-Kütübi’s-Sekâfiyye, Beyrut 1412/1992, 17-18.

[2] Bkz. Ebu’l-Huseyn el-Basrî, Muhammed b. Alî b. et-Tayyib, el-Mu’temed fî Usûli’l-Fıkh, I-iI, Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, Beyrut ty., I, 5-6; er-Râzî, Fahruddîn Muhammed b. Umer b. el-Huseyn, el-Mahsûl fî Ilmi Usûli’l-Fıkh, I-iI, Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, Beyrut 1408/1988, I, 11; el-Âmidî, Seyfuddîn Ebu’l-Hasen Alî b. Ebî Alî b. Muhammed, el-İhkâm fî Usûli’l-Ahkâm, I-iV, Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, Beyrut 1405/1985, I, 8; Safiyyuddîn el-Bağdâdî, Ebu’l-Fadâil b. el-Hatîb Kemâliddîn, Kitâbu Kavâidi’l-Usûl ve Maâkıdi’l-Fusûl, Mecmûu Mutûnin Usûliyye içinde, el-Mektebetu’l-Hâşimiyye, Dımaşk ty., 82; ez-Zerkeşî, I, 17.