Araştırma Makalesi

Çok Kültürlü Toplumlarda "Din Hakkında Öğrenme" ve "Dinden Öğrenme" Modeli

Learning About Religion and Learning From Religion Model in Multicultural Sociaties

Öz

Farklı kültür ve dinlere sahip insanların bir arada yaşadığı ortamlarda eğitim politikalarının belki de en çok ilgilenmesi gereken alan din öğretimidir. Bu alanda yapılan çalışmalar içinde, akademik çevrelerde en çok kabul gören ve eğitim programlarınca uygulanan modelin, İngiliz din eğitimcisi Michael Grimmitt’in din hakkında öğrenme ve dinden öğrenme yaklaşımı olduğu söylenebilir. Geleneksel ya da bilinen din eğitimi, bir dinin kendi dinamiklerini mensuplarına ve diğer insanlara öğretme biçimindedir. "Dini öğrenme" olarak adlandırılan bu eğitim biçiminde o dini kabul etmiş öğretmenler tarafından dini bilgiler öğrencilere telkin edilir. Din hakkında öğrenme aşamasında öğrencilere öncelikle dinin anlamı, dine olan ihtiyaç anlatılmalı; din herhangi bir din olarak değil bir fenomen olarak öğretilir. Dinden öğrenmeye gelince bu aşamada yine belirlenen dinlere ait konular kendi kaynaklarından yararlanılarak öğretilir. Müfredat modeli olarak belli bir üne ulaşan bu iki form, din eğitimi hakkındaki düşüncede oldukça yararlı bir açıklama olduğu görülmektedir.
Some factors like globalization shift from nation state to multi cultural life and pluralism revealed many changes in many fields and the education area is one of them. Religious education is one of the important areas in a medium where different cultures and religions live together. Among the studies in this field, the most accepted model is the "Learning About Religion And Learning From Religion" model by Michael Grimmitt. The traditional religious education is in the format of teaching a religions own dynamics and beliefs to its believers and the other people. In this model which is called "Learning Religion" religious information is given by teachers who accepted the same religion. In the ‘learning about religion’ stage before all else the meaning of religion and the need for religion should be taught. Here religion is not taught as any religion but its is taught as a phenomenon. In the ‘learning from religion’ stage the specified topics for every religion are taught from its own sources. Those two forms which became widely-known can be seen as a good explanation for the conception about religious education, because this approach helps the students to understand the others in a sympathetic and emphatic way.

Anahtar Kelimeler

Çok Kültürlülük, Çok Kültürlü Din Eğitimi, Din Hakkında Öğrenme, Dinden Öğrenme
Multiculturalism, Multicultural Religious Education, Lerarning About Religion, Learning From Religion

Kaynakça

  • Altaş, N. (2003). “Küreselleşmenin Dini Anlama Biçimlerine ve Din Öğretimindeki Yeni Yönelişlere Etkisi”, Dini Araştırmalar Dergisi, Ankara, c. 6, s. 17, ss. 215-240.
  • Attfield, D. G. (1996). “Learning from Religion”, British Journal of Religious Education, 18/2, ss. 78–84.
  • Bastide D, (1999). Coordinating Religious Education across the Primary School, Falmer Pres, London.
  • Burgess, H. (1996). Models of Religious Education: Theory and Practice in Historical and Contemporary Perspective, Victor Boks, Illinios.
  • Engebretson K. (2006). Learning About and Learning from Religion. The Pedagogical Theory of Michael Grimmitt, M. de Souza et al. (eds.), International Handbook of the Religious, Moral and Spiritual Dimensions in Education, Springer, Dordrecht, ss. 667-678.
  • Grimmitt, M. (1973). What can I do in RE?, Mayhew-McCrimmon, Great Wakering.
  • Grimmitt, M. (1983). Religious Education and Humanisation, Australian Association for Religious Education, Sydney.
  • Grimmitt, M. (1987). Religious Education and Human Development, McCrimmon, Essex.
  • Grimmitt, M. (2000). “Constructivist Pedagogies of Religious Education Project: Re-Thinking Knowledge, Teaching and Learning in Religious Education”, M. Grimmitt (Ed.), Pedagogies of Religious Education, McCrimmon,. Great Wakering, ss. 189–207.
  • Hella E. (2007). Variation In The Understanding Of Lutheranism And Its Implications For Religious Education, Meaning Discernment of Students and Teachers in Finnish Upper Secondary Schools, Helsinki.
  • Hull, J. (2002). “The Contribution of Religious Education to Religious Freedom: a Global Perspective”, Hans Spinder, Jeremy Taylor and Wim Westerman (eds), Committed to Europe’s Future: Contribitions from Education and religious Education: A Reader, Coordinating Group for Religious Education in Europe (CoGREE) and the Comenius Institut, Münster, ss.107-110.
  • Hull, J. (2003). “Religious Education in Democratic Plural Societies: Some General Considerations”, Din Öğretiminde Yeni Yöntem Arayışları, Uluslararası Sempozyum, Bildiri ve Tartışmalar, MEB, Ankara, ss.33-42.
  • Jackson R. and Steele K. (2004). Problems and Possibilities for Relating Citizenship Education and Religious Education in Europe, Papers and Resource Materials for the Global Meeting on Teaching For Tolerance, Respect and Recognition in Relation with Religion or Belief, 2-5 September 2004,The Oslo Coalition on Freedom of Religion or Belief, Oslo. <http://folk.uio.no/leirvik/ OsloCoalition/Jackson0904.htm>.
  • Jackson, R. (1997). Religious Education: An Interpretive Approach, Hodder and Stoughton, London.
  • Kaymakcan R. (2007). “Türkiye’de Din Eğitiminde Çoğulculuk ve Yapılandırmacılık: Yeni Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Programı Bağlamında Bir Değerlendirme”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, yıl.7 s.1, Ocak 2007, İstanbul, ss.177-210.
  • Kutlu S. (2007). “Yeni Anayasa Taslağı Çalışmaları, Din Öğretimi ve Alevilik Üzerine Söyleşi”, Mehmet Kalaycı, Türk Yurdu, cilt. 27, s. 242, Ekim 2007, http://www.sonmezkutlu.com/index.php?option=com_content&task=view&id=102.
  • Schreiner, P. (2001). “Observation-Drawing a Map on Recent Methodological Developments in Teaching of Christianity in Europe”, EEF - NET News Information·Discussions on Ecumenical Learning, No. 7, Education and Ecumenical Formation World Council of Churches, Geneva.
  • Sewall G. T. (1998). Learning about Religion, Learning from Religion, American Textbook Council, New York.
  • Skeie G. (2006). “Çoğulluk Kavramı ve Din Eğitimi Açısından Anlamı”, çev. Z. Şeyma Arslan, Çokkültürlülük, Eğitim, Kültür ve Din Eğitimi, ed. Recep Kaymakcan, Dem Yay., İstanbul, ss. 135-153.
  • Şan M. K. (2006). “Farklılık ve Çok Kültürlülük Siyasetleri Üstüne Bir Deneme”, Milel ve Nihal İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi, yıl. 3 sayı. 1-2 Aralık 2005 – Haziran 2006, ss. 69-117.
  • Wright, A. (2003). “The Contours of Critical Religious Education: Knowledge, Wisdom, Truth”, British Journal of Religious Education, 25/4, ss.279–291.

Detaylar

Sayı
Cilt: 7, Sayı: 2, Güz 2007
Geliş Tarihi
25.05.2007
Kabul Tarihi
18.11.2019
Yayın Tarihi
30.09.2007
Dergi Bölümü
Araştırma Makalesi
Bilim dal(lar)ı
Felsefe ve Din Bilimleri,
Din Eğitimi

Nasıl Atıf Yapılır

Okumuşlar, Muhiddin. “Çok Kültürlü Toplumlarda "Din Hakkında Öğrenme" Ve "Dinden Öğrenme&quot; Modeli”. Marife 7/2. 30 Eylül 2007. 251-264. https://doi.org/10.5281/zenodo.3343851.
Özet Görüntüleme: 89
PDF İndirme: 4

Dosya İndirmeleri

Dosya indirme bilgisi bulunmuyor.
DergiPark İstatistikleri: