Araştırma Makalesi

Bir Uzakdoğu Müfessiri Muhammed b. Ömer En-Nevevî’nin Hayatı ve Merâhu Lebîd Adlı Tefsirinin Genel Özellikleri

A Far East Commentator Muhammad b.Omar An-Nawavî His Life and General Characteristics of Commentary Marâhu Labîd

Öz

Endonezya asıllı âlim Muhammed b. Ömer en-Nevevî (1230/1815-1316/1898), otuz küsur yaşına kadar ülkesinde ilim öğrenmekle meşgul olmuş, da-ha sonra Mekke’ye hicret edip orada ilim tahsil etmiş, kısa bir süre de Mısır ve Suri-ye’de bulunmuş ve İslamî ilimlerde geniş bir bilgi birikimi elde etmiştir. İslamî ilim-lerin hemen her alanına ait onlarca esere şerh yazmakla şöhret bulan Nevevî, telif olarak da Merâhu lebîd adında orta hacimde iki ciltlik bir tefsir kaleme almıştır. Tef-sirinde geleneksel tefsir anlayışına sadık kalan müellif, Ehl-i sünnet-Şafiî çizgisini takip etmiş, yorumlarında bir kısım isrâiliyata ve uydurma rivayetlere yer vermekle beraber, üslup olarak akıcı, sade, anlaşılabilir bir dil kullanmış, hiçbir âyeti atlama-yarak her âyeti ayrı ayrı tefsir etmiş; bunun yanında muhkem-müteşâbih, nâsih-mensûh gibi usûl konularına değinmiş, kıraatlere ve esbâb-ı nüzûle ise özellikle yer vermiştir.
Indonesian scholar Muhammad b. Omar al-Nawawi (1230/1815-1316/1898), studied in his home country till he was about thirty year’s old, then migrated to Mecca and continued his education. For a short time, he also visited Syria and Egypt and he attained extensive knowledge in Islamic studies. Nawawi, who became famous for writing commentaries on tens of books in almost every field of Islamic studies, wrote his two volume exegesis Marâhu labîd. The author, who was loyal to the traditional methods of exegesis, followed the Shafi’ite school. Even though he sometimes gave place to the narratives from the Bible and apoc-ryphal stories, he employs a clear, smooth and perceptible language in his com-mentary. He comments on every single verse in the Qur’an, in addition to his ex-planations related to the methodology of Qur’anic exegesis, e.g. muhkam-mutashābih (Clear and allegorical verses), nasih-mensūh (abrogating and abrogat-ed verses); He especially dealt with different versions of recitation and reasons for revelation.

Anahtar Kelimeler

Nevevî, Merâhu Lebîd, Tefsir, Rivâyet, Dirâyet, İsrâiliyyat, Müteşâbih, Nesh, Selefîlik, Esbâb, İşarî Yorum
Nawawi, Marâhu Labîd, Exegesis, Narrative Exegesis, Rational Exegesis, Biblical Stories, Allegorical, Abrogation, Salafi School, Reasons For Revelation And Sufi Com-Mentary

Kaynakça

  • Ahmed b. Hanbel, Müsned, İstanbul, 1992.
  • Ahmet Saim Kılavuz, “Sıfat”, İnanç, İbadet ve Günlük Yaşayış Ansiklopedisi (ed. İbrahim Kafi Dönmez), İstanbul, 2006.
  • Aliyyü’lKârî, Ebu’lHasen Nureddin, Şerhu kitâbi’lFıkhi’lekber, Beyrut, 1984.
  • Anthony H. Johns, “Quranic Exegesis in the Malay World: In Searh of a Profile”, in Approaches to the History of the Interpretation of th Quran (Edid by Andrew Rippin), Oxford, 1998.
  • Bağdatlı İsmail Paşa, Îzâhu’lmeknûn, Ankara, 1972.
  • Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-‘ârifîn, İstanbul, 1990.
  • Bekir Topaloğlu, Kelama Giriş, İstanbul, 1988.
  • Beyâzîzâde Ahmed Efendi, İşârâtü’l-merâm min ‘ibârâti’l-imâm (thk. Yusuf Abdurrezzak), Kahire, 1949.
  • Carl Brockelmann, “Navavî”, İA, İstanbul, 1988.
  • Christiaan Snouck Hurgronje, Mekka: In The Latter Part of The 19. Century, Brill 1931.
  • C. Guillot, Marc Gaborieau, Nicole Grandin, Pierre Labrousse et Alexandre Popovic, Dictionnaire Biographique des Savants et Grandes Figures du Monde Musulman Périphérique du XIX, Siècle a nos Jours Fascicule I, Paris, 1992.
  • Ebû Dâvûd, Sünen, İstanbul, 1992.
  • Ebu’l-Hasen el-Eş‘arî, el-İbâne ‘an usûli’d-diyâne (thk. Abbas Sabbâğ), Beyrut, 1994.
  • Ebu’l-Müntehâ, Şerhu’l-Fıkhu’l-ekber, İstanbul, 1307/1890.
  • Ebü't-Tahir Mecdüddin Muhammed b. Yakub b. Muhammed Fîrûzâbâdî, Tenvîru’l-mikbâs min tefsîri İbn Abbâs, Kahire, 1382/1962.
  • Erdoğan Baş, “Nevevî”, DİA, İstanbul, 2007.
  • Fahreddin er-Râzî, Mefâtîhu’l-ğayb, Beyrut, 1990.
  • Fihristü’l-kütübi’l-arabiyye el-mahfuza bi’l-Kütübhaneti’l-Hidiviyye, Kahire 1888-1892.
  • Hatîb eş-Şirbinî, es-Sirâcü’l-münîr, Kahire, 1285/1868.
  • Hayreddin ez-Ziriklî, el-A‘lâm, Beyrut, 1997.
  • Hizânetü’t-Teymûriyye, Kahire, 1948.
  • Muhammed b. Ömer en-Nevevî, Merâhu Lebîd, Beyrut, 1997.
  • Müslim, Sahih, İstanbul, 1992.
  • Ömer Rıza Kehhâle, Mu‘cemü’l-müellifîn, Beyrut, 1993.
  • Peter G. Riddell, Islam and the Malay-Indonesian World, London, 2001.
  • Seyyid Muhammed Ali Ayazî, el-Müfessirûn: Hayâtühüm ve menhecühüm, Tahran, 1414/1993.
  • Süleyman bin Ömer el-Ezherî el-Cemel, el-Fütûhatü’l-ilâhiyye, Kahire, 1318/1900.
  • Şeyhulislam Ebussuûd Efendi, İrşâdü’l-akli’s-selim, Mısır, 1275/1859.
  • Tirmizî, Sünen, İstanbul, 1992.

Detaylar

Sayı
Cilt: 9, Sayı: 2, Güz 2009
Geliş Tarihi
24.06.2009
Kabul Tarihi
25.08.2019
Yayın Tarihi
30.09.2009
Dergi Bölümü
Araştırma Makalesi
Bilim dal(lar)ı
Temel İslam Bilimleri,
Tefsir

Nasıl Atıf Yapılır

Baş, Erdoğan. “Bir Uzakdoğu Müfessiri Muhammed B. Ömer En-Nevevî’nin Hayatı Ve Merâhu Lebîd Adlı Tefsirinin Genel Özellikleri”. Marife 9/2. 30 Eylül 2009. 47-61. https://doi.org/10.5281/zenodo.3344050.
Özet Görüntüleme: 0
PDF İndirme: 0

Dosya İndirmeleri

Dosya indirme bilgisi bulunmuyor.