Araştırma Makalesi

İbn Sinân El-Hafâcî’ye Göre Fesâhat

Purity of Language According to Ibn Sinan al-Khafaji

Öz

İbn Sinân el-Hafâcî, fesahat konusunu ayrıntılı ve sistematik bir şekilde Arap belagatçileri arasında ilk kez ele alan kişidir. Bu işe girişirken kendisine edebi ve dini olmak üzere iki amaç belirlemiş, edebiyatla ilgilenenlere fesahatin ne olduğunu öğretmek amacıyla konuları yeterli sayılan ve kusurlu bulunan örneklerle açıklayarak eserini tam anlamıyla bir ders kitabı haline getirmiştir. Yaptığı taksim ve öne sürdüğü görüşler bazı istisnalar bulunmakla birlikte kabul görmüş ve ken-disinden sonra gelenleri etkilemiştir.
İbn Sinân al-Khafaji discussed the subject matter of purity and perfection of language in detail and systematically in the Arabic literature for the first time. Embarking this work, he determined literary and religious goals; and expressing the subjects with examples considered adequate and imperfect, he formed his work as a complete coursebook with the aim of teaching what is purity and perfection of language to those who are interested in. His partitions and ideas were accepted with some exceptions and inspired his followers.

Anahtar Kelimeler

Belagat, Fesahat, İbn Sinân El, Lafız, Anlam
Eloquence, Purity And Perfection Of Language, Ibn Sinan Al-Khafaji, Term, Meaning

Kaynakça

  • A‘lem eş-Şentemerî (ö.476/1083), Şerhu Dîvâni Zuheyr b. Ebî Sulmâ el-Muzenî, Matba‘atu’l-Hamîdiyyeti’l-Misriyye, Kahire, 1323.
  • Arpa, Enver, “İ‘câzü’l-Kur’ân Konusuna Farklı Bir Yaklaşım”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (AÜİFD), Ankara, 2002, sayı: XLIII/I, ss. 81-107.
  • el-‘Askerî, Ebû Hilâl (ö.395/1004), Kitâbus-Sinâ‘ateyn - el-kitâbe ve’ş-şi‛r-, Matba‛atu Mahmud Bek, İstanbul, 1320.
  • el-Berkûkî, ‘Abdu’r-Rahmân (1876-1944), Şerhu Dîvâni Hassân b. Sâbit el-Ensârî, Matba‘atu’r-Rahmâniyye, Mısır, 1929.
  • el-Berkûkî, Abdu’r-Rahmân, Şerhu Dîvâni’l-Mutenebbî, Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, Beyrut, 1986.
  • el-Buhturî, Ebû ‘Ubâde el-Velîd (ö.284/897), Dîvan, nşr. Muhammed Altuncî, Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, Beyrut, 2005.
  • el-Curcânî, ‘Abdu’l-Kâhir (ö.471/1078), Delâilu’l-İ‘câz, nşr. Muhammed Altuncî, Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, Beyrut, 1995.
  • Dayf, Şevkî, el-Belâğa –tetavvur ve târîh-, Dâru’l-Me‘ârif, Kahire, 1995.
  • Dikici, Recep, “Hafâcî, İbn Sinân” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul, 1997, c. XV, ss. 71, 72.
  • el-Hafâcî, Ebû Muhammed ‘Abdillah b. Muhammed b. Sinân (ö.466/1073), Sirru’l-fesâha, nşr. ‘Alî Fûde, Mektebetu’l-Hancî, Kahire, 1932.
  • el-Hutay’e (ö.59/678), Divân, nşr. Mufîd M. Kumeyha, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut, 1993.
  • İbn Cinnî, Ebu’l-Feth Osman (ö. 392/1002), el-Hasâis, nşr: M. Ali en-Neccâr, el-Mektebetu’l-‘İlmiyye, Kahire, 1952.
  • İbn Fâris, Ebu’l-Huseyn Ahmed (ö.395/1004), Mu‘cemu Mekâyîsi’l-luğa, nşr: Abdu’s-Selâm Muhammed Hârûn, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1979.
  • İbn Manzûr, Ebu’l-Fadl Cemâlu’d-dîn Muhammed b. Mukerram (ö. 711/1311), Lisânu’l-‘Arab, Dâru’l-Me‘ârif, Kahire, ts.
  • İbn Raşîk el-Kayravânî (ö.456/1063), el-‘Umde fî mehâsini’ş-şi‘r ve âdâbih, nşr. Muhammed Karkazân, Matba‘atu’l-Kâtibi’l-‘Arabî, Şam, 1994.
  • İbnu’s-Sikkît (ö. 244/858), Ebû Yûsuf Ya‘kûb b. İshak, Şerhu Dîvâni ‘Urve b. el-‘Abd el-‘Absî, nşr. Muhammed b. Ebî Şeneb, Hizânetu’l-Kutubu’l-‘Arabiyye, Cezayir, 1926.
  • İbnu’l-Esîr (ö.637/1240), Diyâu’d-dîn Nasrullah b. Ebi’l-Keram Muhammed, el-Meselu’s-Sâir fî edebi’l-kâtib ve’ş-şâ‘ir, nşr. M. Muhammed ‘Arîda, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut, 1998.
  • el-Kartâcennî, Hâzim (ö.684/1285), Minhâcu’l-buleğâ ve sîracu’l-udebâ, nşr: M. Habîb b. el-Hûca, Daru’l-Ğarbi’l-‘Arabî, Beyrut, 1996.
  • Kudâme b. Ca‘fer (ö.337/948), Nakdu’ş-şi‛r, nşr: M. ‛Abdu’l-Mun‛im Hafâcî, Dâru’l-kutubi’l-‛ilmiyye, Beyrut, ts.
  • Kuseyyir ‛Azze (ö.105/723), Divan, nşr. Kadrî Mâyû, Dâru’l-Cîl, Beyrut, 1995.
  • Muhelhil b. Rebî‘a (ö.531), Dîvân, şerh. Talâl Harb, ed-Dâru’l-‘Âlemiyye, yy., ts., s. 40-42.
  • Polat, Fethi Ahmet. “Bir İ’câzü’l-Kur’ân İddiası: Sarfe”. Marife 3/3 (2003): 185-218. https://doi.org/10.5281/zenodo.3343415.
  • Rizk, ‘Abdu’l-Mun‘im es-Seyyid eş-Şehhât, el-Mesâilu’l-belağiyye beyne Meysemi’l-Bahrânî ve’bni Sinân el-Hafâcî, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Mansura, 2000.
  • es-Sûlî, Ebû Bekr (ö.335/947), Şerhu’s-Sûlî li Dîvâni Ebî Temmâm, nşr. Halef Raşîd Nu‘mân, Dâru’t-Talî‘a, Beyrut, 1978.
  • es-Suyûtî, Celâlu’d-dîn (ö.911/1505), el-Muzhir fi’l-luğa ve envâih, nşr: Muhammed Abdu’r-Rahîm, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 2005.
  • Şalak, Tâcu’d-dîn, Şerhu Dîvâni Cerîr, Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, Beyrut, 2005.
  • Tabâne, Bedevî, el-Beyânu’l-‘Arabî –dirâse târihiyye fenniye fî usûli’l-belâğati’l-‘Arabiyye-, Mektebetu Anglo el-Misriyye, 2. basım, Kahire, 1957.
  • Tâhiru’l-Mevlevî, Edebiyat Lugatı, Enderun Kitabevi, İstanbul, 1973.
  • et-Tebrîzî, el-Hatîb (ö.502/1109), Şerhu Dîvâni Ebî Temmâm, nşr. Râcî el-Esmer, Dâru’l-Kitâbi’l-‘Arabî, Beyrut, 2005.
  • ‘Urve b. el-Verd (ö.592), Dîvân, nşr. Sa‘dî ed-Dannâvî, Dâru’l-Cîl, Beyrut, 1996.
  • ez-Zemahşerî (ö.538/1143), Ebu’l-Kâsim Cârullah Mahmûd b. Ömer b. Ahmed, Esâsu’l-belâğa, M. Bâsil ‘Uyûnu’s-Sûd, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut, 1998.

Detaylar

Sayı
Cilt: 11, Sayı: 1, Bahar 2011
Geliş Tarihi
13.02.2011
Kabul Tarihi
18.08.2019
Yayın Tarihi
31.05.2011
Dergi Bölümü
Araştırma Makalesi
Bilim dal(lar)ı
Temel İslam Bilimleri,
Arap Dili ve Belağatı

Nasıl Atıf Yapılır

Öznurhan, Halim. “İbn Sinân El-Hafâcî’ye Göre Fesâhat”. Marife 11/1. 31 Mayıs 2011. 137-152. https://doi.org/10.5281/zenodo.3344258.
Özet Görüntüleme: 1
PDF İndirme: 0

Dosya İndirmeleri

Dosya indirme bilgisi bulunmuyor.
DergiPark İstatistikleri: